Pot Still Festival 2005 Leusden 8 oktober 2005

Een wat uitgedund gezelschap dit jaar. Rob koos een gratis weekend in België boven dit evenement en bestookten het gezelschap weer met opruiende mails (“Ik heb de eerste er al in”). Willem Jan had een wazige smoes dat het te ver weg was, Raymond kon niet en Ruud zat ook al in het buitenland. Ton was onwettig afwezig en Jan had wederom een introducé die niet kwam.
Maar, de harde kern was er: rendez vous in de trein naar Utrecht tussen Gerard, Chris en Johan, Ries en (potentieel lid) Ed. In Leusden kwam Jan erbij, BOB Martha ging daarna zijn bankrekening plunderen in de binnestad van Amersfoort. Gelukkig had Chris zowaar zijn Odd Polo aan. De Heer van Wees heette iedereen weer welkom en uiteraard, ook al traditie, stormde het hele gezelschap gelijk naar de stand van Diageo om alle bekenden zoals Louise Higgins en Gerrit Duit weer te ontmoeten en gelijk uit de ruime keuze daar te proeven.
Gerard werd uitbundig gefeliciteerd met zijn huwelijk en kreeg gelijk werd een schitterende fles Millburn uit z'n geboortejaar van Louise cadeau. Het handzame boekje van Robin Brillemans viel goed in de smaak en is, zeker gesigneerd, een collector item. Edradour werd uitgebreid bezocht en de eerste sigaren gingen aan op het terras.
De fles Kjeld bij de stand van Van Wees afgetopt met echte zeewier was de verrassing van de tasting. Stands met jenever, cognac etc werden massaal genegeerd. Benromach had een dusdanige lekkere Speyside dat Chris opmerkte: “Ik ben in een Speyside mood vandaag”.
Ed vond het allemaal prachtig en is ter plekke lid gemaakt. Uiteraard werd weer de nodige Schotse lekkernijen ingeslagen bij Stelle Robertson. Beladen met buit, glas, boeken, etenswaren, folders met een tussenstop bij de chinees in Amersfoort op huis aan. Het was weer gezellig. En zeker de 25 Euro waard.

Malt whisky festival, Grote Kerk, Den Haag

Den Haag: de grote Whisky Meet van Nederland. De heren stappen na jaren van file parkeren in de trein. Rob is gids. En terwijl de coupe verstoord opkijkt, (lijkt wel de wachtkamer van een tandarts!) kletsen de heren er lustig op los. Ze hebben haast, want de start is om 19.00 uur en elke minuut later is zonde.

De eerste ronde

ZIJ was er ook weer........

Na een rijtje doorlopen en een tas goodies ontvangen, kan het echte werk beginnen. Teveel tegelijk, waar beginnen. Niet geheel systematisch worden de kramen afgelopen. En naarmate het later wordt is het beetje systeem helemaal weg.
Jan land om de zoveel minuten weer bij Ardbeg en blijft daar met een verliefde blik hangen. Rob gaat op zoek naar iets bijzonders en Gerard vind dat ook. Het kwart Schotse deel van Chris is opgetogen over al die kilts en doedelzakken en hij zweeft dan ook verheugd door de zaal. Ries leert dat Milford al jaren failliet is en niet meer bestaat en besluit nog meer flessen op voorraad te gaan nemen.

En zij ook!

Score voor Den Haag:

Ries Glenmoranchie Port Wood
Gerard Ardbeg Lord of the Isles
Rob Ardbeg Uigeadai en Laphroaig 15yo
Chris Macallan 12 year old
Jan Ardbeg Uigeadai
Willem-Jan n.n.b.

 

"Onverwachts" vroeg is het tijd. Rob wil in looppas tempo naar de trein die we toch al niet meer kunnen halen. Na wat besluitloze momenten lukt het dan toch om een reisplan te maken. En na een staaltje trein wisselen kunnen de heren op terugreis.
Er verschijnt plotseling een fles Malt en een coupé vol festivalgangers (herkenbaar aan de groene plastic zak en een glas in de hand) krijgt een whisky.

En zo wordt het erg gezellig in de trein. Zelfs de conducteur moet erom lachen. We komen heel thuis. Een avond om te onthouden.

Wordt vervolgd!